Nano Banana Pro vs Nano Banana 2: dezelfde prompt, negen beelden, drie echte verschillen

Aan vergelijkingen tussen deze twee AI-beeldmodellen geen gebrek. Het probleem is dat de meeste alleen plaatjes plaatsen zonder de voorwaarden te noemen. Andere prompt, andere verhouding, soms zelfs een andere resolutie — en dan een oordeel. Met zo'n conclusie kun je niets.

Dus heb ik alle variabelen vastgezet: dezelfde prompt, dezelfde verhouding, dezelfde resolutie, alleen het model verandert. Drie scenario's plus één zijexperiment, negen generaties in totaal. Hieronder wat eruit kwam, inclusief de plekken waar beide modellen onderuit gingen.

Waarom juist deze twee worden vergeleken

In de modellijst van de AI-beeldgenerator staan ze naast elkaar, en hun parameterpanelen lijken bijna trek voor trek op elkaar: prompt, beeldverhouding, resolutie, referentiebeelden, 1k / 2k / 4k, elk tien verhoudingen. De eerste aanname van veel mensen: Pro is simpelweg de duurdere.

Het zijn geen twee niveaus van hetzelfde model. De ene naam draagt een uitvoering, de andere een generatienummer, en de verschillen die tellen zitten niet in wie scherper is. Laat ze naast elkaar lopen en je merkt dat de twee dezelfde zin anders lezen.

Eerst de testvoorwaarden

Alle drie de prompts zijn in het Engels geschreven, in één keer, en daarna niet meer aangeraakt. Twee beelden per ronde, identieke parameters op het model na:

• Rondes volle scène en tekst: 16:9, 2k
• Personageronde: 1:1, 2k, beide modellen krijgen hetzelfde referentiebeeld
• Nano Banana 2 op het standaard denkniveau (behalve in het zijexperiment)

Het referentiebeeld van de personageronde is een apart gegenereerde castingfoto: grijze achtergrond, gelijkmatig frontaal licht, geen make-up, camera op ooghoogte. Zo'n schoon basisbeeld is een voorwaarde om personageconsistentie te testen: bij een drukke achtergrond of gericht licht weet je niet meer of het model afdreef of de referentie te veel ruis meebracht.

Wil je ze niet één voor één afvuren, dan gaat zo'n vergelijking prettiger op het generatieve canvasdoek: splits één prompt naar twee knopen en laat de uitkomsten naast elkaar staan.

Ronde 1: een volle scène

De prompt beschreef een ontbijtkraam in de vroege ochtend: zes gerechten, een verkoper met witte schort die een papieren zak aangeeft, wachtenden erachter, links een stapel bamboestomers, rechts een fiets tegen de muur, hangende gloeilampen, ochtendnevel. Met opzet veel om vast te houden.

Nano Banana Pro leverde iets dat als fotografie leest. Consequent koel grijs, schone diepte, nevel en licht die met elkaar kloppen, en de meeste gevraagde elementen aanwezig. Maar de lezing van de scène blijft terughoudend: op de toonbank staan een paar stalen bakken en of dat zes gerechten zijn of vier, valt niet te zeggen. Nergens een uithangbord.

Nano Banana 2 deed het omgekeerde en propte het kader vol: gefrituurde deegstengels, gestoomde broodjes, dumplings, pannenkoekjes, noedels, tofu — zes en meer, in één blik te tellen. Aan de muur hangt een bord met de naam van de zaak, verderop in de straat nog twee, en iemand heeft een QR-code voor betalen op de deurpost geplakt. Niets daarvan stond in de prompt. Het model voegde het zelf toe.

Op "zes verschillende gerechten" komt het tweede beeld dichter bij wat ik vroeg. Op atmosfeer vind ik het eerste mooier. Ik wijs hier geen winnaar aan, want het antwoord hangt ervan af of je sfeer wil of informatiedichtheid.

Beide braken op dezelfde plek: handen. Bij Nano Banana Pro heeft de linkerhand van de verkoper boven de pan vergroeide vingers. Bij Nano Banana 2 wordt de plek waar de twee handen de zak overgeven een veeg. Fysieke interactie tussen mensen blijft het kwetsbaarste deel van het beeld, en geen van beide heeft dat opgelost.

Ronde 2: hetzelfde gezicht vasthouden

Deze ronde verandert precies één ding: de persoon van de castingfoto in een straat bij schemer zetten, warm zijlicht van laag toevoegen, de borden achter haar onscherp maken. De prompt vroeg expliciet om dezelfde persoon, dezelfde hoek, dezelfde kadrering.

Links de referentie, in het midden Nano Banana Pro, rechts Nano Banana 2.

Nano Banana Pro verplaatste haar vrijwel ongemoeid. Wenkbrauwvorm, oogafstand, breedte van de neusrug, lippenlijn, haargrens — zelfs de losse strengen en het zwarte hemdje bleven staan. Je leest het als dezelfde persoon, op een andere dag gefotografeerd.

De versie van Nano Banana 2 is herkenbaar als "iemand die op haar lijkt", maar ze is veranderd: breder gezicht, hoekiger kaak, grovere huid, een aantal jaren ouder, haar platter tegen het hoofd. Los bekeken stoort het niet. Naast de referentie duidelijk wel.

Maak je iets waarin één personage van beeld tot beeld moet terugkomen — storyboard, prentenboek, posterreeks — dan kiest dit ene gat het model al voor je.

Toch nog geen beker voor Pro: de prompt vroeg dezelfde kadrering, en beide modellen gingen op eigen initiatief dichterbij. De referentie is een halffiguur, beide uitkomsten kwamen terug als strakke close-up. Geen van de twee luisterde.

Ronde 3: tekst in het beeld

Dit was de ronde waarin ik een puinhoop verwachtte. De prompt vroeg om een met de hand geschreven cafébord met exact OPEN TODAY 7AM - 4PM, en daaronder kleiner FLAT WHITE 4.50.

Nano Banana Pro had alle drie de regels goed, en de krijtstreek is geloofwaardig. De prijs schreef het als 4·50 met een punt in het midden, wat een normale manier is om een prijs met de hand op een bord te zetten — dat reken ik niet als fout.

Nano Banana 2 had de gevraagde regels ook allemaal goed, voegde er toen een koffiekopje-icoon en een sierkrul aan toe waar niemand om had gevraagd — en brak op de enige plek waar het helemaal niets moest schrijven. De naam op de luifel zou THE DAILY GRIND moeten zijn; het eerste woord stortte in tot iets onleesbaars.

Het patroon hield over alle drie de rondes: tekst die je expliciet vraagt komt er bij beide modellen inmiddels correct uit; de fouten zitten altijd in de tekst die het model er zelf bij zette. Hetzelfde verhaal in de straatscène: de door Nano Banana 2 verzonnen borden zijn leesbaar, terwijl het eveneens verzonnen prijslijstje pure koeterwaals is. Wil je betrouwbare letters, zet de exacte woorden in de prompt en laat het model zo weinig ruimte om te improviseren als kan.

Een voetnoot: van vijf uitkomsten van Nano Banana 2 kwam er één terug met een witte rand langs alle vier de zijden, die eraf moest. Eén keer, dus ik noem het geen defect — maar bij serieproductie is het een blik waard.

Wat het "denkniveau" van Nano Banana 2 eigenlijk doet

Hier verschillen de panelen echt. Nano Banana 2 heeft twee schakelaars extra: afbeeldingzoeken en een denkniveau dat je op minimaal, standaard of hoog kunt zetten. Nano Banana Pro biedt alleen webzoeken.

Ik nam de prompt van de straatkraam en liet alle drie de niveaus één keer lopen.

Van links naar rechts: minimaal, standaard, hoog. De kernelementen blijven in alle drie overeind — verkoper, papieren zak, wachtrij, stomers, fiets, niets kwijt. De verandering zit elders: hoe hoger het niveau, hoe minder tekst het model verzint en hoe meer daarvan klopt. Minimaal is de drukste, met een paar posters waarvan de kleine letters pap zijn. Hoog hield alleen een verticaal uithangbord en een paar schone, leesbare prijsborden over, en de compositie kalmeerde zichtbaar.

Het gedraagt zich dus minder als een kwaliteitstrede en meer als een knop voor hoe zorgvuldig het model werkt. De prijs is tijd: hoog deed er hier ongeveer honderd seconden over tegen ruim zestig voor standaard, bijna de helft meer. Eén observatie, wachttijd inbegrepen — geen benchmark, maar de richting is duidelijk.

Welke kiezen

Na negen beelden zijn mijn conclusies concreter dan bij het begin:

Moet één personage terugkomen, neem Nano Banana Pro. Het gat in de consistentieronde is geen kwestie van smaak maar van bruikbaarheid.

Wil je een dichte scène die zijn eigen details laat groeien, neem Nano Banana 2. Zijn fantasie over omgevingen is levendiger; borden, stickers en gerei die je nooit noemde vullen zichzelf aan — handig voor achtergronden en sfeerbeelden.

Moet er exacte tekst in het beeld, dan kan het met beide, maar spijker de woorden vast in de prompt. Reken niet op wat het model op eigen initiatief schrijft.

Bij twijfel: prototype op Nano Banana 2. Per beeld iets goedkoper en op standaard sneller, wat helpt bij het zoeken naar de prompt; staat de richting vast en moet het gezicht standhouden, stap dan over op Nano Banana Pro voor de eindversie.

Wil je één gebied wijzigen in plaats van alles opnieuw tekenen, dan is geen van beide de eerste keus. Gebruik dan de AI-beeldeditor: je verft het gebied, verandert alleen dat, en hoeft niet met het hele beeld opnieuw te gokken.

Tot slot eerlijk: elke ronde liep maar één keer, zonder herhaalde steekproeven, en een andere seed kan een losse bevinding omgooien. Beslis je voor een echt project, neem dan je eigen prompts, zet de variabelen op dezelfde manier vast en laat elke prompt een paar keer lopen. Wil je de opzet overslaan, dan zijn de al ingestelde configuraties in de sjablonenbibliotheek een redelijk vertrekpunt.